2010/02/15

ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ- SALUTIONS OF VIRGIN MARY


Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε!

2010/02/14

ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

ΑΝΤΙ- ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΚΥΠΡΟ

Align Center
ΠΡΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ*

Αριθμ. Φακ. 005/ 201 τη 19-10 2009

Θέμα: Η σωστή απόφασις των Γερόντων, εναντίον των συμπροσευχών,
και της διά δολίου τρόπου ενώσεως μετά των καθολικών (παπικών).

Σεβάσμιοι Γέροντες της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Κύπρου.
Ημείς ως 201ος Ιερός Λόχος Ορεινών Εξερευνητών της Κύπρου, πέρνομεν το θάρρος να σας αποστείλωμε αυτήν την επιστολήν δια να σας δηλώσουμε τον θαυμασμόν μας, προς τα πρόσωπα σας, διά την στάσιν που ακολουθήσατε εις το θέμα συνεργασίας- συμπροσευχής Αρχιεπισκόπου και αιρετικών παπικών. Γνωρίζομεν από τας ολίγας θεολογικάς γνώσεις, ότι ο πάπας είναι αφορισμένος, αβάπτιστος και δεν νοείται ούτε να τελεί μυστήρια ούτε να έχει κάποιαν θέσιν κοντά στην Ορθοδοξίαν μας. Ο πάπας με τα ολίγα που γνωρίζομεν είναι αφορισμένος και από Οικουμενικές Συνόδους. Όπως είπεν και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός «τον πάπα να καταράσθε διότι αυτός θα είναι δι’ όλα τα κακά που θα έλθουν εις τον κόσμον.

Σεβάσμιοι Γέροντες μην υποκύψετε στις πιέσεις του Αρχιεπισκόπου. Αντισταθείτε. Αν θέλει να φραγκέψη μόνος του. Γιατί να σας σύρει μαζί του στο πυρ της κολάσεως όπου οι ακολουθούντες αιρετικούς πηγαίνουν , διότι τώρα τείνει να γίνει αίρεσις η επίσημος εκκλησία. Τείνει να γίνει ουνίτης (ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου) αν δεν το έχει πράξει ήδη.

Ημείς ως οργανισμός νέων αριθμούμε περί τις 2.500 χιλιάδες ψυχές. Άπαντα τα μέλη σας εκλιπαρούμεν κόψτε τους το μνημόσυνο, όπως πρέπει να γίνει σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνας και τα εντάλματα των Αγίων Πατέρων. Ποιος είναι αυτός (ο Αρχιεπίσκοπος) που θα σας απειλήσει με αργίαν, ακοινωνησία κ.ο.κ. Αργία πρέπει να λάβει ο ίδιος ή και αφορισμό ακόμη, αν συνεχίσει την ίδιαν τακτικήν δια να πάψη να σπρώχνη την Εκκλησίαν μας στα πόδια του πάπα!

Ημείς αποφασίσαμεν να σας στηρίξουμεν ενεργώς. Εις ανίθετον απόφασίν σας και αποσιώπησιν του θέματος, αξιότιμοι Γέροντες, θα λυπηθώμεν ιδιαιτέρως και θα πάψομεν να έχομεν οποιαδήποτε σχέσιν και με εσάς. Θα προτιμήσωμεν τον εκκλησιασμό μας στους Γέροντες που είναι πιο κάτω από εσάς, της Ιεράς Μονής Γαλακτοτροφούσης**, εις τους οποίους αποστείλλαμεν σχετικήν επιστολήν και οι Γέροντες απήντησαν ότι συμφωνούν πλήρως μαζί μας και μας στηρίζουν.

Ευελπιστούμεν και στην ιδική σας σωστήν θέσιν, ίνα ξεφύγει η αδελφότητα από των τεραστίων διαστάσεων θυμόν που πιστεύομεν ακράδαντα, ότι ο Κύριος μας θα αποστείλει εις τον λαόν μας.

Τέρμα στην υποδουλωσίν μας από τον Οικουμενισμόν και την Παγκοσμιοποίησην. ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και ο Θεός δεν θα μας αφήσει μόνους. Ο Θεός και πλάστης μας, θα είναι οδηγός μας και η Παναγία βοήθειά μας, μαζί με χιλιάδες- μυριάδες Αγίους και Αμήν.

Ακολουθούν υπογραφαί των εκπροσώπων των δυνάμεων Εξερευνητών της Κύπρου.


* Δημοσιεύθηκε στο αντι- οικουμενιστικό αγιορείτικο περιοδικό "Άγιος Αγαθάγγελος" (τεύχος 236 του 2009).
** Πρόκειται για την ιστορική Ιερά Ανδρώα Μονή Παναγίας Γαλακτοτροφούσης (Κακορατζιάς) Λευκωσίας της αδελφής Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου που τελεί υπό την ποιμαντορία του Πανιεροτάτου Θηβών κ. Χρυσοστόμου.

2010/02/13

Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ- THE MEETING OF OUR LORD IN TEMPLE




ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΘΕΑΡΕΣΤΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!

WE WISH YOU GOOD AND GOD- PLEASING LENT!

Приятный и симпатичный человек сорок-богу!

"Νηπιάζει δι’ εμέ, ο Παλαιός των ημερών: καθαρσίων κοινωνεί, ο καθαρώτατος θεός, Ίνα την σάρκα πιστώση μου την εκ Παρθένου. Και ταύτα Συμεών, μυσταγωγούμενος, επέγνω τον αυτόν, θεόν φανέντα σαρκί· και ως ζωήν ησπάζετο και χαίρων, πρεσβυτικώς ανεκραύγαζεν· Απόλυσόν με· σε γαρ κατείδον, την ζωήν των απάντων". (Κάθισμα. Ήχος δ'. Κατεπλάγη Ιωσήφ.)

2010/02/12

METROPOLITAN SPYRIDON OF TRIMITHOUS (G.O.C.)- ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Γ.Ο.Χ. ΤΡΙΜΥΘΟΥΝΤΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ

O αοίδιμος μητροπολίτης Τριμυθούντος και Έξαρχος της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου γεννήθηκε το 1888 στις Κυδωνιές Αιτωλοακαρνανίας. Μόλις σε ηλικία 14 ετών εισήλθε στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος ως δόκιμος, χειροτονήθηκε Διάκονος και Ιερέας και μάλιστα, λόγω της μεγάλης του αρετής, εκλέχτηκε Καθηγούμενος της αγιορείτικης Μονής ως το 1924 που παραιτήθηκε ως Γνήσιος Ορθόδοξος λόγω της εισαγωγής του Παπικού Νέου ημερολογίου από τους Μασόνους Μελέτιο Μεταξάκη και Χρυσόστομο Παπαδόπουλο. Αργότερα ήταν από τους πρώτους αγιορείτες κληρικούς που μαζί με τον Άγιο Πατέρα Ματθαίο εξήλθαν από τον Άθωνα για να στηρίξει τους διωκόμενους Ορθοδόξους που παρέμειναν στο Πάτριο (παλαιό) Εορτολόγιο. Το 1948, «ο λύχνος τίθεται επί την λυχνίαν» και ο άγιος πατήρ Ματθαίος χειροτονεί τον νέο Μητροπολίτη Τριμυθούντος Σπυρίδωνα για τους Γ.Ο.Χ. της Κύπρου.
Ένα μεγάλο θαύμα συντελείται στη Κύπρο καθώς πλειάδα κληρικών και χιλιάδες χριστιανών επιστρέφουν στη Γνήσια Ορθόδοξη Εκκλησία. Πρώτη δε Ιερά Μονή καθιερώνεται επ’ ονόματι της Παναγίας Γαλακτοτροφούσης στη Λευκωσία, η οποία και ανήκει μέχρι σήμερα στην Εκκλησία μας. Ο εκκλησιαστικός τύπος της εποχής ομολογεί το μεγάλο θαύμα της Κύπρου: «Άμα τη πληροφορία ότι εις την Νήσο υπάρχει Ορθόδοξος Επίσκοπος, συνέρευσαν χιλιάδες πιστών, κληρικών και λαϊκών, προς συνάντησιν αυτού, όπως λάβωσι τας ευλογίας του και ακούσωσι τας ιεράς και ψυχοσωτηρίους διδασκαλίας αυτού. Ολόκληρος ανθρωποθάλασσα αυτή παρέμεινε πλησίον αυτού, άλλοι επί τριήμερον και άλλοι επί τετραήμερον, καθώς εις τον καιρό των Αγίων Αποστόλων. Τοιούτος δε είναι ο ενθουσιασμός των κατοίκων της Νήσου ώστε, όταν πληροφορούνται εις τα διάφορα μέρη, ότι ήλθεν όντως Ορθόδοξος Επίσκοπος εις Κύπρον, εγκαταλείπουν τας εργασίας των και τρέχουν προς συνάντησιν του» («Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων», τεύχος 1ο Οκτωβριος 1948).
Ο άγιος Τριμυθούντος Σπυρίδων κοιμήθηκε εν Κυρίω το 1963 αφού έζησε ως ένας Άγιος και μάρτυρας της Ορθόδοξης πίστης ενώ αναφέρονται από πολλούς πιστούς θαύματα που τέλεσε ο αείμνηστος. Παρακάτω δημοσιεύουμε (στην αγγλική γλώσσα) ένα ενδιαφέρον άρθρο για την αγία ζωή του Τριμυθούντος Σπυρίδωνος, έκδοση της Φλωρινικής Μονής «Μεταμορφώσεως» Βοστόνης, την οποία ιδιαίτερα ευχαριστούμε για την άδεια της δημοσίευσης του άρθρου στο ιστολόγιο. Αναρωτιόμαστε όμως γιατί παραμένουν στο Φλωρινικό σχίσμα και εκτός Εκκλησίας την στιγμή που αναγνωρίζουν την Αγιότητα του αγίου Τριμυθούντος Σπυρίδωνος του Νέου ο οποίος είχε την Αποστολική Διαδοχή από τον Άγιο Πατέρα Ματθαίο και παρέμεινε μέχρι του μακαρίου τέλους του στην αγία μας Εκκλησία! Η Εκκλησία του Χριστού αναμένει εν αγάπη!
********

Late Metropolitan of Trimythous and Exarch of the Church G.O.CH. Cyprus Spyridon was born in 1888 in Kydonies Karnataka. At age 14 he entered in the Monastery of Xenophon as a cadet, he was ordained deacon and priest, and even that of his great virtue, he was elected abbot of the monastery in Mount Athos, who resigned in 1924 as a True Orthodox due to the introduction of papal new calendar by Masons Meletios Metaxakiw and Chrysostomos Papadopoulos. Later he was one of the first clergy of Mount Athos who with the Holy Father Matthew left Athos to support the persecuted Orthodox who remained in the Paternal orthodox (Old) Calendar. In 1948, "the lamp is on the lamp” and St. Father Matthew consecrated the new Archbishop Spyridon of Trimythous for G.O.C. of Cyprus.
A great miracle is taking place in Cyprus and a multitude of clergy and thousands of Christians are returning in Genuine Orthodox Church. The first Monastery was established in the name of Virgin Mary Galaktotrofousa in Nicosia, which belongs today in our Church. The magazines of the age admits the great miracle of Cyprus: "When the information that exists in the Isle Orthodox Bishop was known, thousands of faithful came, clergy and laity in this encounter for blessing and o hear his Holy soul- saving teaching . Whole of faces remained close to this, others for three days and others for four days, as it was happened in the time of the Apostles. Written off and is the enthusiasm of the inhabitants of the island that when they informed at various parties that actually came Orthodox Bishop in Cyprus, they leave their works and head towards the encounter ." ("Herald of Genuine Orthodox”, 1st October 1948 issue).
St. Spyridon of Trimythous reposed in the Lord in 1963 after he was living as a saint and martyr of the Orthodox faith and many miracles are know by believers who know him. Below we publish an interesting article on the holy life of Bishop of Trimythous Spyridon, version of the Florinite Monastery "Transfiguration" in Boston, in which we are particularly grateful for their permission to publish the article in the blog. But we wonder why they remain in Florinite schism and outside of the church while they are recognizing the holiness of Saint Spyridon the New of Trimythous who had the Apostolic Succession through the Holy Father Matthew and he remained until his blessed of the blessed in our Holy Church! The Church of Christ are waiting for them the in love!

Click on any page on the net reading





2010/02/11

ΝΕΟΑΣΚΗΤΗΣ π. ΗΛΙΑΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΑΚΗΣ *** NEW- HERMIT F. ELIAS (PANAGOULAKIS)

Ο ΝΕΟΑΣΚΗΤΗΣ π. ΗΛΙΑΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΑΚΗΣ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Ο όσιος Νεοσκητής π. Ηλίας Παναγουλάκης, γεννήθηκε την 14/7/1873 στην Καλαμάτα και έζησε στην περιοχή της Μεσσηνίας. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής του είναι γνωστά ελάχιστα πράγματα, είναι όμως γενικά παραδεκτό, ότι ήταν άνθρωπος του κόσμου και της αμαρτίας. Ο θάνατος ενός στενού και αγαπημένου του φίλου, υπήρξε γι’ αυτόν γεγονός σωτήριο, γιατί κατά τη κηδεία του, άκουσε για πρώτη φορά τα σχετικά με την αιώνια ζωή λόγια του Ευαγγελίου, «ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντι με, έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μετέβηκεν εκ του θανάτου προς την ζωήν» (Ιωαν. 5, 24) δηλαδή "όποιος ακούει το λόγο μου πιστεύει σε αυτόν που με έστειλε (το Θεό Πατέρα), έχει αιώνια ζωή, και σε κρίσει δεν θα έρθει, αλλά απ τον θάνατο στη Ζωή πορεύεται". Γεμάτος σκέψεις και βαθειά επηρεασμένος, ζήτησε από τον Ιερέα του νεκροταφείου να του εξηγήσει σχετικά. Πράγματι ο Ιερέας του μίλησε για την κρίση, την μετά θάνατο ζωή, την τιμωρία (ανταπόδοση ορθότερα), την μετάνοια και την επιστροφή. Με συντριβή και επίγνωση της πνευματικής του κατάστασης, (σύμφωνα με τους μαθητές του είπε στον ιερέα: «Και για μένα; Για μένα που έχω ματώσει την θάλασσα, υπάρχει σωτηρία;»), ζήτησε να εξομολογηθεί. Ο ιερέας όμως δεν ήταν εξομολόγος και γι αυτό τον έστειλε σε έμπειρο πνευματικό της Μονής Βελανιδιάς.

Μετά το σωτήριο λουτρό της μετανοίας και γεμάτος ζήλο για έργα αρετής, είπε στον εξομολόγο του: «Θα κάνω τη ζωή του Μεγάλου Αντωνίου!» παρόλο όμως το γεγονός, ότι ο πνευματικός του συνέστησε να γίνει απλώς ένας χριστιανός, ο Ηλίας ξεκίνησε για τη Μάνη, αναζητώντας τόπο για προσευχή και άσκηση. Στη Μάνη, έζησε κοντά σε ένα εξωκκλήσι για μικρό χρονικό διάστημα, εργαζόμενος την μετάνοια και την προσευχή, και αγωνιζόμενος υπεράνθρωπα με νηστεία και αγρυπνία. Ο ιερέας όμως του κοντινού χωριού , του συνέστησε να αγωνισθεί εκεί που αμάρτησε, δηλαδή στην Καλαμάτα. Υπάκουσε και επιστρέφοντας στον τόπο που έζησε την αμαρτωλή του ζωή, κατοίκησε στα κτήματα ενός χριστιανού στην ερημική θέση «Αγία Άννα», στο φρούριο της πόλης. Εκεί αρχίζει νέους αγώνες υπεράνθρωπους, αδιανόητους για την εποχή του, και προσφέρει στο Θεό τους καρπούς της μετανοίας του. Σε μικρό χρονικό διάστημα η περιοχή κατακλύζεται από επισκέπτες. Δεκάδες άνθρωποι έρχονται προς αυτόν, (οι περισσότεροι γεμάτοι περιέργεια και σκωπτική διάθεση). Πολλούς το πύρινο κήρυγμα μετανοίας και προ πάντων το παράδειγμα του, μεταβάλλει σε πιστούς προσκυνητές και υπάκουος μαθητές. Το γεγονός αυτό έβαλε σε σκέψεις τον ιδιοκτήτη του κτήματος, ο οποίος φοβούμενος μήπως η Εκκλησία αποκτήσει δικαιώματα στην ιδιοκτησία του , ζήτησε από τον π. Ηλία να απομακρυνθεί.

Ο ταλαιπωρημένος ασκητής (ήδη τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, είχαν αλλοιωθεί από την νηστεία και την κακοπάθεια), υπάκουσε. Πριν φύγει από την «Αγία Άννα» έδωσε ένα νόμισμα (μια χάλκινη πεντάρα της εποχής), σε κάποιον μαθητή του και τον έστειλε στο Ναό της Υπαπαντής, για να ψάλλει μία παράκληση. Μετά την επιστροφή του υποτακτικού του, η μικρή συνοδεία ξεκίνησε χωρίς συγκεκριμένη πορεία. Μετά από περιπλάνηση, λίγο μετά την του Αγίου Κωνσταντίνου που ίδρυσε ο λόγιος Ιερομόναχος Γεράσιμος Παπαδόπουλος (1763-1844, συναντήθηκε με τον εργολάβο Χρήστο Ταμπακέα. Ο π. Ηλίας και οι μαθητές του, απατώντας σε σχετική ερώτηση του ευσεβούς Ταμπακέα, εξιστόρησαν τα γεγονότα. Ο Ταμπακέας, που όπως αποδεικνύεται από τα πράγματα ήταν ευσεβής και φιλομόναχος, προσπάθησε να βοηθήσει την συνοδεία και για τούτο την οδήγησε στο κτήμα του φίλου του Θωμά Μιχαλάκου, (εκεί που σήμερα βρίσκεται η Ιερά Μονή Ευαγγελίστριας), από τον οποίο και αγόρασε το κτήμα, προσφέροντας του στον ασκητή.

Μετά την εγκατάσταση στην νέα εξασφαλισμένη θέση, ο π. Ηλίας, αφού οικονόμησε από κάπου ένα παλιό ράσο, κατέβηκε στο μικρό σπήλαιο που υπήρχε στο κτήμα και άρχισε με μεγαλύτερο ζήλο την άσκηση. Μέσα στο σκοτάδι και την υγρασία του σπηλαίου, αγωνίσθηκε υπεράνθρωπα μιμούμενος τους μεγάλους ασκητές. Σε λίγο η φήμη του ξεπέρασε τα όρια της περιοχής και εκατοντάδες άνθρωποι άρχισαν και πάλι να συρρέουν, για να ακούσουν το φλογερό κήρυγμα του μετανοίας. Πολλοί από τους επισκέπτες του, γοητευμένοι από την ζωή και την προσωπικότητα του, παρέμειναν μαζί του και έγιναν υποτακτικοί και μαθητές του. Οι σπουδαιότεροι από τους μαθητές του ήταν: Ο Γεώργιος Αναγιαρέας (διάδοχος του στην ηγεσία της Μονής κατά την περίοδο 1918-1920), ο Γεώργιος Πουπουλάτης (έπειτα Μητροπολίτης Γ.Ο.Χ. Μεσσηνίας με το όνομα Χρυσόστομος), ο Πέτρος Καλοκύρης (μοναχός Συμεών), ο Ανδρέας Κωτσόπουλος (Μοναχός Αντώνιος), ο Φώτιος Μπούστος, ο Μοναχός Παναγιώτης και ο Γεώργιος Αναγνωστόπουλος (έπειτα Αρχιμανδρίτης Θεόδουλος, ιδρυτής της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Κορώνης).

Ο Kύριος όμως του παντός, κάλεσε σύντομα κοντά Του τον σκληρά αγωνιζόμενο δούλο του. Την 17η Ιανουαρίου 1918 (ημέρα εορτής του Αγίου Αντωνίου, του οποίου την ζωή ήθελε να μιμηθεί!), σε ηλικία μόλις 45 ετών, μετά από 16ετή άσκηση γεμάτη κακοπάθεια αλλά και πλούσιους πνευματικούς καρπούς, ο νεοασκητής π. Ηλίας Παναγουλάκης κοιμήθηκε τον ύπνο του δικαίου. Άφησε τη φήμη οσίου και πνευματικού ανδρός και τιμάται ιδιαίτερα από το λαό της περιοχής. Ο τάφος που βρίσκεται στη βάση του δεξιού κωδωνοστασίου του (παλαιού) Ναού της Ευαγγελίστριας στην ιερά του Μονή, και η τίμια κάρα του σε μικρό ξύλινο κιβώτιο- προθήκη, στο παρεκκλήσιο της Υπαπαντής, δίπλα στην Κάρα του μαθητή του και έπειτα επισκόπου Γ.Ο.Χ. Μεσσηνίας αειμνήστου κυρού Χρυσοστόμου.

Πηγή: "ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ Γ.Ο.Χ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ" (Αντ. Μάρκου). Έκδοση Ι. Μητροπόλεως Μεσσηνίας, 1981.
************

NEW- HERMIT ELIAS (PANAGOULAKIS) FOUNDER OF THE HOLY MONASTERY “THE ANNUNCIATION OF THEOTOKOS” IN KALAMATA

The Righteous F. Elias
Panagoulakis, the New- hermit, was born on 14/7/1873 in Kalamata and lived in the area of Messenia. From the first years of his life are little known, but it is generally acknowledged that he was man of the world and sin. The death of a close and beloved friend was so salutary fact that, because at the funeral, he heard for the first time on the words of eternal life of the Gospel, " he that hearth my word, and believeth on him that sent me, hath everlasting life, and shall not come into condemnation; but is passed from death unto life "(John 5, 24). Full of thoughts and deeply impressed, he asked the priest of the cemetery to explain about. Indeed, the priest spoke of the crisis, the afterlife, punishment (accurate), the repentance and return. By crash, and aware of his spiritual state, (according to his students he told the priest: "And for me? For me who I bled the sea, there is salvation?!"), asked to confess. The priest was not confessor and that's why he sent him a seasoned spiritual of Velanidias’ Monastery.

After the saving bath of repentance and zealous for works of virtue, to confess he said: "I will do the life of St Antonius the Great!" Despite the fact that the spiritual has recommended him to be simply a good Christian, Elias began to looking for prayer and exercise in Mani. In Mani, he lived near a chapel for a short time, working repentance and prayer and superhuman contestant with fasting and vigil. However the priest of the nearby village set up to fight where they sinned, in Kalamata. He obeyed and returning to the place where he lived a sinful live, he resided in a farm of a Christian in a desert location “Saint Anne”, in the fortress of the city. There he begins new games superman inconceivable for the time, and he offers to God the fruits of repentance. In a short time the area is flooded with visitors. Dozens of people come to him, (most full of curiosity and mocking available). Many fiery are preaching repentance and above all, his example, changes the people to pilgrims and faithful obedience students. This points put the owner of the estate, who was feared the Church acquired rights to the property so he requested Fr Elias removed.

The crummy hermit (now the features of his face had been altered by fasting and hard life) obeyed. Before he was leaving the "St. Anna" has a coin (a nickel copper at the time), to a student and sent him to the Church of “the meeting of Lord” to sing a prayer. After his return to the submissive, the small convoy began without a specific course. After wandering, shortly after the St. Constantine’s Monastery that was founded by scholar Hieromonk Gerasimos Papadopoulos (1763-1844), he met with the developer Christos Tampakehas. Father Elias and his students, in reply to a question of pious Tampakehas, were recounting the events. The Tampakehas that as it is proved of the things was pious and friend of monastic tried to help escort and he led to the estate of his friend Thomas Michalakis, (where now stands the Monastery “Annunciation of Thetokos” G.O.C.), from whom he bought the estate and offered to the ascetic.

After the installing
in the new assured position, Fr Elias descended, after he found somewhere an old robe, on the small cave that was in the property and began to exercise greater zeal.
Inside the dark and damp of the cave, he fought superhuman mimicking large hermits. Soon his reputation exceeded the limits of the area and hundreds of people were still flocking to hear the fiery preaching of repentance. Many of the visitors, fascinated by his life and personality, remained with him and became submissive and students. The most important of his students were: George Anagiareas (successor to the leadership of the monastery during the period 1918-1920), George Poupoulatis (then Bishop of GOC of Messsenia named Chrysostom), Peter Kalokyris (monk Simeon), Andreas Kotsopoulos (Monk Anthony), Fotios Mpoustos, the Monk George Panagiotis Anagnostopoulos (later Archimandrite Theodoulos, founder of the Monastery of St. John the Baptist in Koroni).

However the Principal of all
called him close soon his struggling slave. On January 17, 1918 (feast day of St. Anthony, whose life he wanted to emulate!), aged just 45, after a 16-year pursuit in hard, ascetic life full of rich spiritual fruit, the new- ascetic Father Elias Panagoulakis slept the sleep of the righteous. He left the reputation of saint and intellectual man and appreciated by the people of the region. The tomb is at the bottom right of the bell tower of Evangelistria’s Church of the Holy Monastery, in honest skull of a small wooden box-showcase, at the chapel of the Meeting of Lord, next to the skull of his student and later Bishop of Messenia Chrysostom (+1956).

2010/02/09

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ: «ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΣ»

Στις 30 Ιανουαρίου, μνήμη των Αγίων μας Πατέρων και οικουμενικών διδασκάλων ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ του Μεγάλου, ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ του Θεολόγου και ΙΩΑΝΝΟΥ του Χρυσοστόμου

Η αιτία διά την οποία έγινε η εορτή αυτή, των Αγίων Τριών Ιεραρχών, υπήρξε η εξής. Στο καιρό της βασιλείας Αλεξίου του Κομνηνού, ο οποίος έγινε βασιλιάς μετά τον Βοτανειάτην περίπου το 1100 μετά Χριστόν (ή 1081), έγινε στην Κωνσταντινούπολη στάση και φιλονικία μεταξύ των ελλόγιμων και ενάρετων αντρών, από τους οποίους άλλοι προτιμούσαν τον Βασίλειο, επειδή με τους λόγους του μεν ερεύνησε την φύση των όντων, με τις αρετές του δε έμοιαζε και συνδιαλεγόταν με τους αγγέλους, καθώς δεν συγχωρούσε πρόχειρα τους αμαρτάνοντας, αλλά ήταν σοβαρός στο ήθος του και δεν είχε στο εαυτό κάποιο γήινο στοιχείο. Κατώτερο δε του Βασιλείου έλεγαν τον Θείο Χρυσόστομο, επειδή εκείνος δήθεν τρόπο διαφορετικό από τον Βασίλειο και εύκολα συγχωρούσε τους αμαρτάνοντας και το ήθος του ήταν ελκυστικό για μετάνοια.

Άλλοι αντίθετα, ύψωναν τον Χρυσόστομο και έλεγαν αυτόν ανώτερο από τον Βασίλειο και το Χρυσόστομο, καθώς μεταχειριζόταν συγκαταβατικότερες διδασκαλίες και οδηγεί όλους με το σαφές και εύκολο της έκφρασης του και ελκύει τους αμαρτωλούς στην μετάνοια και καθώς υπερβαίνει τους δύο Πατέρες με το πολύ πλήθος των μελιρρύτων (γλυκών) συγγραμμάτων του και με το ύψος και πλάτος νοημάτων. Άλλοι δε συμπάθεια έχοντες στου Γρηγορίου του Θεολόγου τα συγγράμματα, τον έλεγαν ανώτερο του Βασιλείου και Χρυσοστόμου, καθώς αυτός με το κομψό και πολυποίκιλο λόγο της έκφρασής του και με το υψηλό και δυσνόητο των λόγων του και με το ανθηρό των λέξεων, υπερέβη όλους τους σοφούς και τους παλαιούς και περιβόητους στην εξωτερική ελληνική σοφία και τους νεώτερους, για εμάς, εκκλησιαστικούς. Λοιπόν από αυτήν την διαφορά και την φιλονικία διαιρέθηκαν σε τρία μέρη τα πλήθη των Χριστιανών και άλλοι λέγονταν Ιωαννίτες, άλλοι Βασιλείτες και άλλοι Γρηγορίτες.

Επειδή λοιπόν ήταν έτσι διηρημένοι οι Χριστιανοί και έτσι φιλονικούσαν οι σοφοί, φάνηκαν σε όραμα οι τρείς αυτοί Ιεράρχες και διδάσκαλοι, πρώτον μεν έκαστος χωριστά, έπειτα δε και οι τρεις αυτοί Ιεράρχες και διδάσκαλοι , πρώτα έκαστος χωριστά, έπειτα δε και οι τρεις μαζί, όχι σε όραμα, αλλά οφθαλμοφανώς στον τότε επίσκοπο Ευχαϊτών Ιωάννη. Ήταν δε ο Ιωάννης αυτός άνδρας ελλόγιμος και έμπειρος της ελληνικής παιδείας, καθώς μαρτυρούν τα παρ’ αυτού συγγράμματα, συν αυτό είχε φτάσει και στο άκρο της αρετής. Σε αυτό το όραμα φανέντες με ένα στόμα, του λένε και οι τρείς: «Εμείς ένα είμαστε κοντά στο Θεό, καθώς βλέπεις και καμιά εναντιότητα ούτε μάχη έχουμε, αλλά κατά τους διάφορους καιρούς κατά τους οποίους τύχαμε, έτσι και ο καθένας από εμάς, υποκινούμενος υπό του Θείου Πνεύματος, διαφορετικά και τις διδασκαλίες συνέγραψε και όσα διδαχτήκαμε από το Άγιο Πνεύμα, αυτά και εκδώσαμε δια την σωτηρία των ανθρώπων. Και πρώτος μεταξύ μας δεν υπάρχει, ούτε δεύτερος αλλά εάν τον ένα πεις, ευθύς και οι δύο άλλοι ακολουθούν. Γι’ αυτό πρόσταξε όσους φιλονικούν να μην χωρίζονται σε παρατάξεις εξαιτίας μας διότι ήταν και είναι επιθυμία, και όταν ήμασταν ζώντες και αφού μετατεθήκαμε στην αιώνια ζωή, το να ειρηνεύουμε και να φέρουμε Τον κόσμο στην ένωση και την ομόνοια και όχι να τον χωρίζουμε». Γι αυτό και σε μία ημέρα, ένωσε και τους τρεις μας και σύνθεσε τα τροπάρια και άσματα της εορτής μας, καθώς είναι πρέπον στην σύνεση σου και ακολούθως παρέδωσε τα στους χριστιανούς, ότι ένα είμαστε κοντά στο Θεό. Βέβαια και θα σε βοηθήσουμε στη σωτηρία εκείνων, όσων τελούν την κοινή μας μνήμη επειδή έχουμε κάποια παρρησία και δύναμη παρά Θεού.

Αφού είπαν αυτά οι Άγιοι, φάνηκαν σαν να ανέβηκαν πάλι στους ουρανούς, μέσα σε λαμπερό κι άπειρο φως και ο ένας τον άλλο καλούσε με το όνομα του. Αφού σηκώθηκε (ο επίσκοπος) λοιπόν, έκανε καθώς του όρισαν οι Θείοι Ιεράρχες. Και το μεν πλήθος του λαού ησύχασε, όσους δε φιλονικούσαν ειρήνευσε, (διότι ήταν περιβόητος κατά την αρετή ο άνδρας ώστε ο λόγος του είχε δύναμη και πειθώ) και την εορτή αυτή παρέδωσε να εορτάζεται από την Εκκλησία του Θεού. Και βλέπε, αγαπητέ αναγνώστη, την σύνεση και την διάκριση του Θείου αυτού άνδρα. Επειδή δηλαδή βρήκε τον Ιανουάριο μήνα, όπου εορτάζονται και οι τρεις αυτοί Ιεράρχες, το μεν Μέγα Βασίλειο την 1η, τον δε Θεολόγο Γρηγόριο την 25η, και τον θείον Χρυσόστομο την 27η και πάλι ένωσε αυτούς κατά την 30η του ίδιου μήνα και ο χαριτωμένος Ιωάννης τόσο στόλισε την ακολουθία τους με κανόνες και τροπάρια και με εγκωμιαστικό λόγο, καθώς έπρεπε σε τέτοιους πατέρες της Εκκλησίας ώστε φαίνονται ότι κατά νεύση και φωτισμό, όπως νομίζω, των τριών Αγίων Ιεραρχών συνετέθησαν τα άσματα της ακολουθίας αυτής διότι καμία τελείως δεν έχουν έλλειψη από τα δημιουργήματα εκείνα που αποβλέπουν στον έπαινο των αγίων. Λοιπόν τα τροπάρια αυτά είναι ανώτερα από όσα άλλα τροπάρια έγιναν έως τώρα και από όσα θα γίνουν στο μέλλον.

Πηγή: «Ο ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ», Α’ έκδοση (1946) υπό Αγίου Πατρός Ματθαίου, (τότε) Επισκόπου Βρεσθένης, Προσκυνητού του Π. Ζ. Τάφου, Αγιορείτου, Κρητός, Ερημίτου.

2010/02/08

Άγια Θεοφάνεια στα Τρίκαλα- Holy Epiphany in Trikala

Λαμπρός υπήρξε ο εορτασμός των Αγίων Θεοφανείων στα Τρίκκαλα με την παρουσία εκατοντάδων πιστών από όλη τη Θεσσαλία και από άλλες περιοχές της Ελλάδος και του κόσμου. Την Θεία Λειτουργία και την πραγματοποίηση της ρίψης του τιμίου σταυρού τέλεσε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Τρικκης και Σταγών κ. Κοσμάς συμπαραστούμενος από τον Πανοσιολογιότατο Ιερομόναχος π. Αυγουστίνο Βρακάτο και Μοναχούς. Παρέστησαν επίσης και οι αρχές των Τρικάλων και τα Τηλεοπτικά Δίκτυα Θεσσαλίας τα οποία κάλυψαν το γεγονός για τα Δελτία Ειδήσεων των Σταθμών. Αναρτούμε το ρεπορτάζ "TRT" τηλεόρασης από την ιστοσελίδα του σταθμού.

Με λαμπρότητα εορτάστηκαν και στην υπόλοιπη Ελλάδα (Κοζάνη, Κρήτη, Κάλυμνος, Λάρισα κ.α) και ιδιαιτέρως στην Ελευσίνα όπου τελέστηκε ο κεντρικός λαμπρός εορτασμός των Αγίων Θεοφανείων από την Γνήσια Ορθόδοξο Εκκλησία, προεξάρχοντος του Πανιεροτάτου Πρωθιεράρχου της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος, Μητροπολίτη Θηβών κ. Χρυσοστόμου. Ευελπιστούμε σύντομα να δημοσιεύσουμε σχετικά με τους λοιπούς κατά τόπους εορτασμούς με την βοήθεια και των αγαπητών αναγνωστών!

2010/02/07

Άγια Θεοφάνεια στη Λάρισα- Holy Epiphany in Larissa

Με λαμπρότητα και εκκλησιαστική κατάνυξη εορτάστηκαν τα Άγια Θεοφάνεια στη πρωτεύουσα της Θεσσαλίας. Την Θεία Λειτουργία και την ρίψη του Τιμίου Σταυρού στον Πηνειό ποταμό τέλεσε ο πανοσιολογιότατος Ιερομόναχος π. Ιωακείμ Σωτηρίου συμπαραστούμενος κατά την πομπή από τους μοναχούς π. Κάλλιστο και το Ρώσο μοναχό π. Αλέξανδρο. Δυναμική υπήρξε η προσεύλεση των Ορθοδόξων, κατά εκατοντάδες, από όλο το νομό Λάρισας, τον Νομό Μαγνησίας και τα νησιά των Σποράδων παρά το εργάσιμο της ημέρας. Την ιερή τελετή τίμησαν και οι Αρχές της Πόλης.






2010/02/06

Άγια Θεοφάνεια στη Κάλυμνο- Holy Epiphany in island Kalymnos

Με κατάνυξη εόρτασαν οι Γ.Ο.Χ. Καλύμνου την Ιερά Δεσποτική εορτή των Θεοφανείων. Την Θεία Λειτουργία και των αγιασμό των υδάτων στην ακριτική νήσο τέλεσε ο αιδεσιμότατος Ιερεύς π. Σωτήριος Πράσινος. Παρούσα και η αδελφότητα της Ιεράς ιστορικής Γυναικείας Μονής Αγίας Σοφίας υπό την Οσιοτάτη Καθηγουμένη Ελπίδα μοναχή.


Οι Φωτογραφίες αναδημοσιεύονται από το ορθόδοξο ιστολόγιο "Ο ΦΑΡΟΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ."

2010/02/05

Глас Српске православне (Део Четири)

саопштење за јавност поводом смрти Патријарха Павла
медијима,организацијама, појединцима
ПУТЕМ ИСТИНЕ А НЕ ПУТЕМ ЈЕРЕСИ

Наша родољубива организација „Све за Отаџбину!“ чије вођство чине истинити православни хришћани, чланови истините Православне Цркве под поглаваром Хризостомом митрополитом Тивејским (Грчке Старокалендарске Цркве), познати у народу као: Зилоти, матејевци-григоријевци, се гнушамо стварања атмосфере након смрти патријарха СПЦ г-Павла, при чему се патријарх велича као неки идол (као некад Тито) што је сасвим анти-православно понашање, као и због злоупотребе верских осећања тако што се целом српском народу намеће трасирани пут којим је ишао патријарх Павле, водећи СПЦ, а тај пут је јеретичко-екуменистички пут, пут богоотпадништва, због чега већ деценијама (још од 1924. године) пропада и пати српски народ због гнева Божијег, јер смо као народ били одступили од вере својих Светих Предака!
За то одступање од Свете Вере и деценијско гажење Светог Предања су најодговорнији црквени пастири СПЦ који народ тако воде у духовну пропаст.
Уважамо сваког човека и његову смрт и жалимо због тога, па макар био и тешки јеретик, али не можемо да се сложимо за одобравање даљег пропадања наше државе и нације у сваком смислу.
Треба знати да због тог отпадништва од Бога (свејерес екуменизма-учење „теорија грана“) над српским народом већ деценијама стоји мноштво АНАТЕМА од Светих Отаца Цркве Христове јер је то јерес еклисиолошког карактера и представља хулу на Духа Светога која се не опрашта ни сада ни у будућем веку.
Опрашта се само онда ако има покајања, а све док тога нема а и наставља се тим путем, онда још више стиже проклетство на синове противљења!
Такође, Патријарх не може бити канонизован пред Богом као светитељ, јер за то не постоји ни један духовно догматски разлог. Постоји прича о некој „скромности“ али то нема значаја ако кандидат за светитеља није био православан за живота. Патријарх Павле није био православан иако се тако само на речима декларисао. Православан је онај ко не одступа од учења Цркве а то учење је од Духа Светога!
Показаће време да Господ није прославио светим благоуханих моштима патријарха Павла као што таквих моштију, до дана данашњег, има у нашој истинитој православној Цркви, а то је само потврда наше исправности у вери.
Изражавамо жаљење због смрти патријарха јер се није вратио за живота на пут Христов и пут Светог Саве, а жао нам је и српског народа што још није схватио у каквој се заблуди налази, и што још није нашао прави пут избављења.
Ово је наш мали допринос томе да српски народ нађе пут избављења, тако нас Господ благословио!
Са поштовањем, председник
Срђан Црвенковић
У Београду, 6./18.11.2009 л. Господњег